سر تسلیم به عشق تو فرود آوردم
نذر بهبودی تو بود و نبود آوردم
کاسه ی شیر به دست آمده بودم اما
نوشداروی پس از مرگ چه سود آوردم؟
آه...با حالت طعنه به خودم میگفتم
کار از کار گذشته است... چه زود آوردم!
آمدم بر سر بالین خداحافظی ات
شمع و قرآن و گل و شاخه ی عود آوردم
سرنوشت است که ناگاه یتیمم کرده است
این چه زخمی است که از چشم حسود آوردم؟
چشمه چشمه چقدر در غم تو آب شدم
صحبت از چشمه گذشته است، نه! رود آوردم
.
.
.
کل دارایی من یک سر سوزن ذوق است
دو سه بیتی غزل و شعر کبود آوردم

رباعی
(1)
این حادثه بغض آه را میشکند
ابلیس چراغ راه را میشکند
بد جور نگاه آسمان خونین است
این صاعقه فرق ماه را میشکند

(2)
آن لحظه ی نحس و بد شگون می آید
یک حادثه از پشت قرون می آید
برگرد پدر دلم به شور افتاده است
ای وای! چقدر بوی خون می آید!

اردشیر معتمدی

وبلاگ شاعر

ضریح حاجت ها...

ای نگاهت ضریح حاجت ها
کم کن امشب کمی مسافت ها
همه زائر شدند اما من
رفته ام جز بی لیاقت ها
باز جمعه شده دعایی کن
نشوم جز بی خیالت ها
یا رفیقَ...بیا رفیقم باش
خسته ام از همه رفاقت ها
کاسه ی صبر من شده لبریز
تو کجایی خدای طاقت ها؟!
باز جمعه و باز ندبه درد
چقدر خسته ام از عادت ها
کی میایی که خون قلبم را
بکنم خون زیر پایت، ها!
صادقانه بگویم you love i
بی خیال همه خجالت ها
من دقیقه دقیه هر لحظه
می چشم تخلی فراقت ها
تا ابد کا منتظر این است
گریه ها ندبه ها عبادت ها
پای هر رشته ای ز چادر او
هر قراریست در قیامت ها
دیده اندت کبوتران شهید
قسمتم کن از این شهادت ها
صبح یک جمعه وعده ی دیدار
روز مرگ تمام ساعت ها...
دل ما از فراق تو پر درد
«ای مسافر تو را خدا برگرد»

غزل مشترک امید نورمحمدی

و سید حمید داودی نسب

وبلاگ شاعر